a
Ana SayfaHadis Savunması11. Müminlerin sözü “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir. (Nur 51)

11. Müminlerin sözü “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir. (Nur 51)

Nur suresi 51. ayette şöyle buyrulmuş:

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ  Müminlerin sözü ancak  إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ  Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde  لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ  aralarında hüküm vermesi için  أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا  “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir.

Manaya bir daha dikkat edelim: Aralarında hüküm vermesi için Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde, müminlerin sözü ancak “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir.

Şimdi bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım:

Ayet-i kerimenin başında şöyle buyrulmuş:

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ  Müminlerin sözü ancak…

Yani müminler bir durumda bu sözden başkasını söyleyemez. Başka bir şey söylemek mümine yakışmaz. Söylemesi caiz de değildir.

— Ne zaman söylemesi caiz değildir?

إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ  Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde.

— Niçin davet edildiklerinde?

لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ  Aralarında hüküm vermesi için.

Yani aralarında hüküm vermesi için Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde, müminlerin sözleri ancak:

أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا  “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir.

Ayetin apaçık beyanıyla, mümin olan, Allah’ın ve Resulünün hükmüne itaat eder. Onların sözü üzerine söz söylemez. Allah ve Resulü bir işe hükmettiğinde müminin tek sözü “İşittik ve itaat ettik.” sözüdür. Başka bir şey diyemez!

Şimdi, şu nokta üzerinde durmak istiyoruz:

Ayet-i kerimede,  إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ  “Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde” buyrulmuş. Mezkûr ayet iki şeyden bahsediyor:

1. Allah’a davet edilmekten,

2. Resulüne davet edilmekten.

Allah’a davet edilmek, herhâlde Allah’ın zatının tecellisine mazhar olmak değildir. Allah’a davet edilmek, kitabı olan Kur’an’a davet edilmektir.

— Allah’a davet, Kur’an’ın hükümlerine davetse; Resulüne davet neye davettir?

Sakın, “Bu da Kur’an’a davettir.” demeyin. Çünkü bu, Kur’an’da bahsi geçen hükümlere davet olamaz. Arapça bilmeyenler için bunu izah edelim:

إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ  ayetindeki “vav” harfi atıf harfidir. Atıf harfi, kendisinden sonrasıyla öncesinin farklı olduğunu gösterir. Biz bunu Türkçede de kullanıyoruz. Mesela “Hakan ve Kemal geldi.” desek, Kemal’in Hakan’dan farklı bir şahıs olduğunu anlarız. Hakan farklıdır, Kemal farklıdır; bu farkı ortaya koyan edat da “ve” edatıdır.

Aynen bunun gibi, “Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde” dediğimizde, Resulüne davetin, Allah’a davetten farklı olduğunu anlarız. Eğer ikisi aynı şey olsaydı arada “vav” atıf harfi kullanılmaz ve sadece “Allah’a davet edildiklerinde” denilirdi. Hâlbuki böyle denilmemiş.

— Peki, ne denilmiş?

“Allah’a ve Resulüne davet edildiklerinde” denilmiş.

Bütün bu izahlardan sonra sorumuz şu:

— Allah’a davet, Kur’an’a ve Kur’an’ın hükümlerine davettir. Peki, Resulüne davet neye davettir?

Aklınıza sünnetinden ve hadis-i şeriflerden başka bir şey geliyor mu? Herhâlde gelmiyordur.

Bu beyanlardan sonra, şimdi hadis inkârcılarına diyoruz ki:

Aramızda şefaat, tevessül ve kabir hayatı gibi birçok meselede ihtilaf ve çekişme var. Bizler bunların hak olduğuna inanırken, sizler bunları batıl kabul ediyorsunuz.

Bizler sizi, aramızda hüküm vermesi için Allah’a davet ediyoruz. Yani “Gelin, aramızdaki hükmü Kur’an versin.” diyoruz.

Meselelerimizi Kur’an’a götürdük. Bizler bunların hak olduğuna dair ayetleri delil gösterirken, sizler de kendinize göre yok olduğuna dair deliller gösterdiniz. Aramızdaki ihtilaf hâlâ devam ediyor.

Bu durumda biz diyoruz ki: Madem aramızdaki çekişme hâlâ devam ediyor, o hâlde gelin meselelerimizi Peygamberimize götürelim. Aramızdaki hükmü o versin.

Bizim bu teklifimize karşı, siz: “Yok, biz Peygamberimize götürmeyiz, hadislerine itibar etmeyiz; Kur’an bize yeter, biz ancak Kur’an’la amel ederiz.” diyorsunuz.

İyi de siz Kur’an’la amel etmiyorsunuz ki… Kur’an diyor ki:

— Onlar aralarında hüküm vermesi için Resule davet edildiklerinde, onların tek sözü “İşittik ve itaat ettik.” demeleridir.

Kur’an size,  سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا  “İşittik ve itaat ettik.” demenizi emrediyor. Siz ise “Biz Resulün sözüne itaat etmeyiz.” diyorsunuz. Bu hâlinizle de Kur’an’dan fersah fersah uzak olduğunuzu ispat ediyorsunuz.

Kardeşlerim, gördünüz mü hadis inkârcıları Nur suresinin 51. ayeti nasıl çiğniyorlar? Bir de “Kur’an’la amel ederiz.” diyorlar. Hadi amel etseler ya; ama etmezler, edemezler.

Yazar: Sinan Yılmaz

Paylaş:
Bu Makaleyi Değerlendirin