24. Bölüm: 14. Soru-Cevap

In this video

Sevgili kardeşlerim, şefaati inkar edenlerin sözlerine cevap vermeye devam ediyoruz. Yazımızın bu Yirmi Dördüncü Bölümünde, onların şu sözlerine cevap vereceğiz. Onlar diyorlar ki:

– Sahabeler şefaat talep etmemiştir. Eğer şefaat hak olsaydı onlar talep ederdi. Sahabelerin şefaat talep etmemesi şefaatin yokluğuna kâfi bir delildir.

Onlara bu sözlerine karşı, “el-insaf” diyoruz. Yahu siz hiç hadis okumadınız mı? Hadis ilminden bu kadar mı uzaksınız? Hiç değilse biraz Siyer-i Nebevi ya da Hayatü’s-Sahabe okusaydınız… Eğer bir parça okusaydınız, “Sahabeler şefaat talep etmemiştir.” demekten haya ederdiniz. Sahabeler Peygamberimiz (asm)’den şefaat talep etmişlerdir. Hadislere geçmeden önce şu noktayı izah edelim:

Şefaat talep etmek, Peygamberimiz (asm)’den kendisinin affı için Allah’a dua etmesini istemek demektir. Şefaatin manası budur. Şefaati, Allah’ın cehenneme attığını Peygamberimizin kurtarması olarak anlamak yanlıştır.  Allah bir kimsenin cehennemde kalmasını murad ederse, onu cehennemden kurtaracak kimse yoktur. O halde şu kavramları önce yerine oturtalım:

“Peygamberimiz (asm)’den şefaat istedi.” demek, “Peygamberimiz’den, kendi affı için Allah’a dua etmesini istedi.” demektir. “Peygamberimiz şefaat edecek.” demek, “O kişinin affı için Allah’a dua edecek.” demektir.

Peygamberimiz (asm)’in duası hürmetine o kişi affedilirse, “Peygamberimiz ona şefaat etti.” denilir. Peygamberimizin onun hakkındaki duası kabul edilmezse, “Peygamberimiz şefaat etmek istedi, ancak şefaati kabul edilmedi.” denilir. O halde “Peygamberimiz şefaat edecek.” demek, “O kişiyi cehennemden kurtaracak.” demek değildir. “O kişinin affı için Allah’a dua ve niyazda bulunacak.” demektir.

Bu kavramları izah ettikten sonra sıra geldi sahabelerin Peygamberimiz (asm)’den şefaat talep etmelerine. Şimdi bu konudaki hadisleri nakledelim.

Enes b. Malik Hazretlerinden nakledilmiştir. O şöyle dedi:

“Ey Allah’ın Resulü, bana kıyamet gününde şefaat eder misin?” Bunun üzerine Peygamberimiz (asm) şöyle dedi: “Allah izin verirse ederim.”

Bu hadis-i şerifi İmam Tirmizi Hazretleri Sünen’inde nakletmiş ve hadisi hasen kabul etmiştir.

İbni Abbas Hazretlerinin naklettiği başka bir hadis-i şerifte, Peygamberimiz (asm) cennete hesapsız ve azapsız olarak girecek yetmiş bin kişiden bahseder. Sahabeler: “Onlar kimlerdir ya Resulallah” diye sorarlar. Peygamberimiz onları tarif ettikten sonra Ukkaşe b. Mihsan el-Esedi ayağa kalkarak: “Ey Allah’ın Resulü! Allah’a dua et, beni onlardan kılsın.” dedi. Peygamberimiz (asm) “Sen onlardansın.” buyurdu. Bir başka adam da ayağa kalkarak “Allah’a dua et de beni de onlardan kılsın.” deyince, Peygamberimiz: “Bu hususta Ukkaşe senden önce davrandı.” buyurdu. (Buhari, No: 5705; Müslim, No: 220/375)

Bu hadis-i şerif, Kur’an’dan sonra en sağlam kaynak olan Buhari ve Müslim’de nakledilmiştir. Hadisin şu noktasına bir daha dikkat edelim: Hz. Ukkaşe, “Ey Allah’ın Resulü! Allah’a dua et, beni onlardan kılsın.” diyor. Onun bu isteği Peygamberimiz (asm)’den şefaat talep etmektir. Çünkü şefaat, Peygamberimiz’den, Allah’ın affına mazhar olması için dua etmesini talep etmektir. Hz. Ukkaşe de bunu yapıyor ve Peygamberimiz’den dua istiyor. Onun bu isteğine karşı da Peygamberimiz: “Ben sana dua edemem.” demiyor;  “Sen onlardansın.” diyor. Eğer şefaat talep etmek caiz olmasaydı Hz. Ukkaşe bunu yapmazdı. Faraza yapsa da Peygamberimiz onu uyarırdı. Madem uyarmamış, o halde Peygamberimiz (asm)’den şefaat talep etmek caizdir.

Şimdi nakledeceğimiz hadiseyi İmam Taberani “Mu’cemu’l-Kebir”de; İmam Beyhaki “Delailü’l-Nübüvve”de; İbni Abdilberr “el-İstiab”da, İbni Hacer de Sahih-i Buhari şerhi “Fethu’l-Bari”de zikretmiştir.

Sahabeden Sevad b. Karib Hazretleri Peygamberimiz (asm)’in önünde şu şiiri okumuştur:

“Şehadet ediyorum ki Allah’tan başka Rab yoktur.
Ve sen görünmeyen her tehlikeden güven içindesin.
Sen peygamberlerden Allah’a vesile kılınmaya en layık olanısın.
Ey şerefli insanların oğlu!
Senden başka hiçbir şefaatçinin geçmediği o günde
Sevad b. Karib’e şefaat eyle!..”

İşte Sevad b. Karib Hazretleri Peygamberimiz (asm)’den böyle şefaat talep etmiş, buna karşı Peygamberimiz ona engel olmamıştır. Peygamberimizin engel olmaması sükûtî bir ikrardır.

Yine Müslim’in “Salat” bölümünde şu hadise nakledilir:

Hazreti Ebu Bekir Peygamberimiz (asm)’in vefat haberini duyar duymaz hemen geldi. Resulullah’ı alnından öptü ve:

“Anam babam sana feda olsun ya Resulallah!  Ölümünde de yaşamın kadar güzelsin. Senin ölümünle peygamberlik son bulmuştur. Şanın ve şerefin o kadar büyük ki üzerine ağlamaktan münezzehsin. Ey Muhammed! Rabbiniz katında bizi unutma, hatırında olalım.” dedi ve dışarı çıkıp Hz. Ömer’i susturdu… (Müslim, Salat, İbni Hişâm, es-Sire, IV/335; Taberî, Tarih, III/197, 198) 

Hz. Ebu Bekir’in Peygamberimiz (asm)’in alnını öperken “Rabbiniz katında bizi unutma, hatırında olalım.” demesi, Peygamberimiz’den öldükten sonra da dua ve şefaat istemenin caiz olduğuna delildir.

Hz. Ebu Bekir’in “Bizi unutma.” demesi, “Ey Allah’ın Resulü, sana Allah’ın izniyle şefaat etme yetkisi verilecektir. Bize de unutma, bizim affımız için de Allah’a dua ve niyaz da bulun.” manasındadır.

Sahabelerin Peygamberimiz (asm)’den şefaat talep ettiğine dair dört hadis naklettik. Şimdi “Sahabeler şefaat talep etmemiştir.” diyenlere şu soruyu sormak istiyoruz:

– “Sahabeler şefaat talep etmemiştir.” diyenler, neye dayanarak etmemiş diyorlar?

Eğer hadisleri inkar ediyorlarsa, bu sözü söylemeye hakları yoktur. Zira mazi onlar için meçhuldür. Hadisi inkar edenin mazi hakkında söyleyeceği bir söz olamaz ki, “Sahabeler şefaat talep etmemiştir.” diyebilsinler.

Yok eğer hadisleri kabul ediyorlarsa, o zaman işte İmam Buhari, işte İmam Müslim, işte İmam Tirmizi ve diğerleri… Hadisi kabul ediyorlarsa, bu alimlerin sahih kabul ettiği hadisleri kabul etmek zorundalar.

Sözün özü: “Sahabeler şefaat talep etmemiştir.” diyenler iki arada sıkışıp kalmışlardır. Hadisleri inkar etseler onlara deriz ki:

– Siz sahabelerin şefaat talep etmediğini nerden biliyorsunuz? Geçmişi bilmek, ya o zamana ait kayıtları kabul etmekle ya da zamanları aşıp o zamana gitmekle olur. Siz geçmişe ait kayıtları kabul etmiyorsunuz. Zamanları aşıp gitmeye de gücünüz yok. O halde bu konuda söyleyecek bir sözünüz yok!..

Yok eğer “Biz sahih kayıtları kabul ediyoruz.” diyorsanız, o halde alın size sahih kayıtlar. İslam’ın en sahih kaynaklarında kaydedilmiş ve hadis hafızlarının kabul etmiş olduğu hadisler…

Sevgili kardeşlerim herhalde mesele anlaşılmıştır. Daha fazla uzatmaya gerek yok. Bu dersimizi de burada sonlandıralım ve şimdi şefaati inkar edenlerin başka bir sözüne geçelim.

(53 kez ziyaret edildi, Bugün 1 ziyaret)

İlgili Videolar

Playlists Have This Video

Yorum yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir