a
Ana SayfaOruç3. Oruçluya mekruh olan şeyler nelerdir?

3. Oruçluya mekruh olan şeyler nelerdir?

Oruçluya mekruh olan bazı şeyler vardır. Bunlar şunlardır:

1. Özürsüz olarak bir şeyi tatmak ve çiğnemek. Çünkü bunu yapmak orucun bozulmasına sebep olabilir. Bir kocanın kötü huylu olması karısı için bir özürdür. Böyle bir kadın pişireceği yemeğin tadına ve tuzuna yutmaksızın bakabilir.

2. Şekerli olmayan ve ağızda parçalanmayan sakızları çiğnemek. Günümüzde üretilen sakızlarda ağızda çözülen katkı maddeleri bulunduğundan dolayı -ne kadar dikkat edilirse edilsin- bunların yutulmasından kaçınmak mümkün değildir. Bu sebeple, bu tür sakızları çiğnemek orucu bozar. Hangi sakızın orucu bozmayan türden olduğunu bilmek bizler için zor olacağından oruçlu iken sakız çiğnememek en selametli yoldur.

3. Kendine güvenmeyen bir oruçlunun zevcesini öpmesi ve okşaması mekruhtur. Eğer cinsel ilişkide bulunma ve boşalma tehlikesi yoksa öpüşmek veya kucaklaşmak mekruh olmaz.

4. Oruçlu kimsenin, eşi ile çıplak hâlde bulunurken boyun boyuna sarılmaları -kendine güvensin veya güvenmesin- her hâlükârda mekruhtur. Bu harekete “fahiş mübaşeret” yani “aşırı yaklaşma” denir. Zevcesinin dudaklarını emmesi de her hâlükârda mekruhtur. Buna da “fahiş kuble” yani “aşırı öpüş” denir.

5. Bilerek ağızda tükürüğü toplayıp sonra yutmak.

6. Damardan kan aldırmak veya hacamat yaptırmak gibi kişinin bünyesini zayıflatma ihtimali olan şeyleri yapmak. Eğer kişi bunları yapmakla zayıf düşmekten korkmuyorsa mekruh olmaz.

7. Su ile ıslatılmış bir misvakı kullanmak İmam Ebû Yusuf’a göre mekruhtur. Diğer âlimlere göre ise -sabahleyin ya da zevalden sonra- yaş ve kuru misvak kullanmakta kerahet yoktur.

8. Abdest esnasında ağzına ve burnuna su verirken aşırı gitmek ve fazla su doldurup taşırmak.

9. Rahatlamak ve serinlenmek maksadıyla ağza ve burna su vermek ve soğuk su ile yıkanmak İmamı Azam’a göre mekruhtur. Çünkü bunda ibadetten sıkılma ve daralma manası vardır. İmam Ebû Yusuf’a göre ise bunda kerahet yoktur. Böyle yapmakla ibadete yardım edilmiş ve doğal olan sıkıntı giderilmiş olur. Fetva İmam Ebû Yusuf’un kavline göredir.

(ed-Dürrü’l-Muhtar, I, 153-155; Reddü’l-Muhtar, III, 395-396; Merakı’l-Felah, 114 vd.; Ömer Nasuhi Bilmen, 297, Madde 88 vd.)

Yazar: Sinan Yılmaz

Paylaş:
Bu Makaleyi Değerlendirin