Benlik duygusunu öldürmenin yolu

İnsanda bir “benlik duygusu” vardır. İnsan her zaman “ben” der ve her şeyde en mükemmel olduğunu düşünür. İşte bu duygudur Firavun’a, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” dedirten. Bu duygudur Nemrutları, Karunları, Bel’amları çıkaran. Bu duygudur insanı kibirli yapan, büyüklenmesine sebep olan…

O halde bizim için en büyük bir mesele, bu benlik duygusundan kurtulmak ve bu duyguyu öldürmektir.

Peki, bunu nasıl yapacağız? Üstad Hazretleri, bunun yolunu şöyle gösteriyor:

“Tohum olacak bir habbenin kalbi, yani içi delindiği zaman, elbette sümbüllenip neşvünema bulamaz, ölür gider.” (Mesnevi-i Nuriye, Hubâb)

Evet, bir tohumu toprağa atsanız, uygun şartlarda büyür, kocaman bir ağaç olur. Lakin o tohumu delersek, artık o tohum büyüyemez, ağaç olamaz. Delindiği anda ölür gider…

Aynen bunun gibi, bizlerde de bir “benlik” tohumu var. Bu tohuma “ene” denmiş. “Ene” Arapçada “ben” demek. Eğer bu ene, yani benlik tohumu, uygun şartları bulursa büyüyecek, sahibini bir Firavun yapacak. Onu büyümeden öldürmeli ve yok etmeliyiz…

Şimdi sorumuz şu: Tohumu delmek kolay. Peki, bu benlik tohumunu nasıl delip öldüreceğiz? Üstadımız bunun yolunu şöyle gösteriyor:

“Kezâlik, ene ile tabir edilen enaniyetin kalbi, ‘Allah, Allah’ zikrinin şua ve hararetiyle yanıp delinirse, büyüyüp gafletle firavunlaşamaz. Ve Hâlık-ı Semavat ve Arza isyan edemez. O zikr-i İlahî sayesinde ene mahvolur.” (Mesnevi-i Nuriye, Hubâb)

Benlik duygusunu öldürmenin yolunu öğrendik: “Allah, Allah” demek, Allah zikrine devam etmek, kalbe Allah dedirtmek ve bu zikrin ateşiyle yanmak… Bu yanmak, benlik duygusunu âdeta deliyor ve öldürüyor. Artık sahibini Firavun yapamıyor, gaflete sürükleyemiyor, Allah’a isyana sevk edemiyor. Allah zikri sayesinde, benlik duygusu ölüyor ve yok oluyor.

(551 kez ziyaret edildi, Bugün 1 ziyaret)

İlgili Videolar

Playlists Have This Video

Yorum yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir